Stropdassen met een design

Humor moet kunnen maar niet bij een pak.

De stropdas is uitgegroeid tot een onmisbaar onderdeel van onze culturele wereld.
De eerste politici die de das afkeurden zorgden voor schandalen.
Vele sectoren schreven de traditionele stropdas als verplicht voor.
De stropdas sluit de kraag af maar tegelijk laat dit ook zien dat het mogelijk is ondanks de alom betreurde uniformiteit toch enige individualiteit te tonen.
 
Het is juist deze individualiteit die men niet moet overdrijven.
De komst van bedrukte stropdassen en de ontwikkeling van de technische mogelijkheden heeft geleid tot de oprichting van een van de meest controversiële mode accessoires van alle tijden: de grootschalige motief- stropdas.
 
Let wel: we hebben het hier niet over florale patronen, Paisley stropdassen, dozen of bloemen die de stropdas sieren.
Deze zijn, zolang in een subtiele of een feestelijke setting, algemeen aanvaard, zij het iets of wat speels.
Nee, de lange stropdas, hier aan de orde, heeft grote afbeeldingen van dollartekens, stripfiguren en zonsondergangen.

Er is nauwelijks iets dat niet bestaat.
Dollartekens zijn een populair motief. Voetbalfans met hun club logo. Jagers ​​met fazanten, muzikanten met foto's van hun instrumenten, muziekkoren met muzieknoten. Nou ja, dat laatste kan eigenlijk best er goed uit zien, in elk geval allemaal niet serieus.

Voor een bankier uit Frankfurt met een afwijkende stropdas eindigde een paar jaar geleden dit avontuur zelfs met ontslag. Op zijn stropdas stond trots geschreven "Alle criminelen". Het bleek voor zijn superieuren veel te ver te gaan.

Ondertussen wordt de markt overspoeld met ongewone stropdassen - meestal gemaakt van goedkope polyester - er zijn er bij met licht en beweging. Sommige modellen spelen "Happy Birthday" of hebben een ingebouwd lensdoekje of zelfs een bierhoudertje.

Bij dergelijke ontsporingen is het verrassend op te merken dat de oorsprong van de motiefdas eigenlijk meer artistieke aard was.
Zo schokkkeerde de grote Salvador Dali de kunstwereld niet alleen met zijn flamboyante snor, maar ook toen hij enkele werken begon te schilderen op zijde stropdassen.
Voor deze individuele stukken betalen verzamelaars vandaag de dag een vermogen. Andere kunstenaars volgden. Deze motiefdassen werden toen met de hand geschilderd en bleken artistiek waardevol te zijn.
Met de ontwikkeling van printtechnologie en schilderijen van oude meesters als Rembrandt en Da Vinci werden die vaak verbannen op dassen, maar nu meestal in een eenvoudigere stijl.
 
Nadat de batikshirts van het toneel waren verdwenen aan het eind van de glorieuze jaren 70, zochten de handarbeiders in de jaren 80 en 90 een nieuw stokpaardje. 
Op zijde schilderen was in. Er werden cursussen gegeven op elk college.
Waarom ook niet het zijde kledingstuk bij uitstek, de stropdas, versieren?
Onder erg veel kerstbomen waren deze zelfgemaakte kunstwerken vaak te vinden.
Terwijl sommige stukken echt de rang van kleine kunstwerken bereikten die bewerkt werden met zout en verschillende technieken, werden ze niet een echt succes in de modewereld.
Men ziet ze vandaag de dag hooguit op familiefeesten, vooral als een lid van die familie zelf toevlucht had genomen tot het penseel.

Zoals ik al zei, bij een pak moet je twee keer nadenken om zulke stropdassen te dragen.
En toch hebben ze een plek waarin ze misschien wel een functie hebben.
Op zulke informele feesten zijn zulke stropdassen altijd goed voor een lach.
En als de stropdas met een elektrische gitaar of het logo van uw favoriete band
op de stropdas staat, des te beter dan. 
Ook stripfiguren komen dom over – tenminste als men ouder is dan tien jaar. Op kantoor kunt u zich beter op strepen instellen.